امتحانا هم تموم شد ....

و کمی آرامش .....

ودر کنارش اندکی انسجام ....

وشروعی دو....باره......

وشاید انگیزه ای فراتر....ا....ز دیروز.....وفردایی شدیدتر از امروز.....

باید در.....گیر شد(شویم)....

درگیر آرزوهای سانسور نشده......

دنبال من نيا برو من راه را بلد............

 بغضی شکسته شد که..........تو را سيل می برد

                از خواب می پرم که به تو........نه نمی شود

              افتاده روی تخت کسی مثل من-جسد-

      تصوير عاشقانه ی تو بهت آسمان

     دريای چشمهای من و ماه ٬جزر و مد

                 من مرده می شوم که....{نفس می کشد هنوز}

                اين لعنتی که...{قلب؟}...به من فکر....{می تپد}

                                باغ پدر بزرگ تو را قاب کرده بود

                        خنده٬  پرنده٬  سيب ٬غزل٬ ماه در سبد

                                       در ناگهان ِ ثانيه از راه آمدی

                            پايان ِ لحظه های کدر، روزهای بد

   دارم شبيه عکس خودم خاک می خورم

   اين دور وبر صدا به صدا ..نه نمی......

                      تقدير من!  ستاره ی من !  آسمان من!

  خوابيده ای کجای دل خاک تا ابد؟

                                  دارم پرنده می شوم احساس می کنم

                               دارد هوا مساعد پرواز می شود

          انگار پيش و پس شده جم جمله من....شما

      آهسته تر ...که زير...دلم...دست...پا...لگد..(رضا عابدین زاده)